Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8795 E. 2024/4565 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3437 E., 2019/3867 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama, el koyma nedeniyle 82.864,64 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile ilk koruma tedbiri nedeniyle 346,88 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden, ikinci koruma tedbiri nedeniyle 2.428,16 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminata tutuklama tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davacının sigortalı çalıştığı, dosya içerisinde bulunan bordrolarına göre aylık net kazancının üzerinden hesap edilmesi gerektiği, bu nedenle ilk koruma tedbir dönemi için 547,68 TL olması, ikinci koruma tedbiri dönemi için ise 3.833,76 TL olmalı değişen vekalet ücretinin 1.365,77 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının asgari ücretten daha fazla gelir elde ettiği, davacının çalışamadığı dönemin tamamı hakkında tazminat ödenmesi gerektiğini, tazminata esas dosyada vekalet ücreti ödenmesi gerektiğini, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, manevi tazminata faiz işletilmemesi gerektiğini, yargılama giderlerinin tümünün davalıya bırakılmaması gerektiğini, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/326 Esas-2019/7 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 15.08.2016-23.08.2016 tarihleri arasında 8 gün gözaltında, 03.10.2016-28.11.2016 tarihleri arasında 56 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 23.01.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, sürenin başkaca bir cezasından mahsup edilmediğinin bildirildiği, davacının geliri belirsiz olup, dosya kapsamında davacı gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin aylık kazanç tutarını kanıtlayamadığından aylık kazancının net asgari ücret maddi tazminat hesap edildiği, davacının vekillik görevini üstlenen avukatına yaptığı ödemeler maddi zarar kapsamına alınmadığı, davacı ... eşinin pasaportlarına elkonulmakla davacının eşinin yurtdışındaki kongreye katılamaması nedeniyle uğradığı iddia edilen zarar CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası kapsamında davacı tarafından talep edilemeyeceğinden talep edilen bu miktar maddi zarar kapsamına alınmadığı, davacının gözaltında ve tutuklulukta kaldığı süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği, davacının üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler ve davacının gözaltında kalmasına neden olan olayın cereyan tarzı dikkate alınarak zenginleşme sonucu doğurmayacak hak ve nesafet kuralları da dikkate alınarak manevi tazminata hükmedildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ceza evi masraflarının maddi tazminat olarak verilmesi gerektiğine, çalışamadığı dönemin tamamı hakkında tazminat ödenmesi gerektiğine, hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.