Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7424 E. 2025/3021 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1034 E., 2019/1493 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen ceza miktarının yetersiz olduğuna ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölenin aracı sanığa kullandırma konusundaki rızasının hüküm ve neticelerini anlayabilecek durumda olduğuna, TCK'nın 26/2 maddesine göre "Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez." hükmünün somut olay açısından uygulanması gerektiğine, ayrıca kazada kamyonun sanığın gidiş istikametine göre yolun solunda park halinde bulunduğu ve sanığın kamyonun park veya seyir halinde olup olmadığını anlayamadığına ve ölenin de direksiyonu kırması ile sanığın direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve kazanın meydana geldiğine, oluş şekline ilişkin kesin ve inandırıcı bir delil olmadığına, sanıkta var olan alkol miktarının güvenli sürüşünü etkileyecek oranda olup olmadığıyla ilgili rapor alınmadığına, eksik incelemeye, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, arkadaş olan sanık ile ölenin birlikte alkol aldıkları, sonrasında saat 00:20 sıralarında sürücü belgesiz 1,29 promil alkollü sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, aydınlatmalı çift yönlü virajlı caddeyi takiben seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek gidişine göre yolun solunda park halinde bulunan kamyonun arka kasa tampon kısımlarına aracının ön tampon, kaput tavan kısımları ile çarpması sonucu ...'ün öldüğü, sanığın asli kusurlu anlaşılmakla TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, olay anında 129 promil alkollü olması sebebiyle bilinçli taksire hükümleri uygulandığı anlaşılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.