Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7418 E. 2025/3017 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/223 E., 2019/2056 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması 20.02.2017 tarihinde alınan beyanlarında katılma isteminde bulunmalarına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikâyetçi ... ile ...'nin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, dava konusu kazada ölen ... 'nin ...'nin eşi, ...'nin ise babası olması nedeniyle yargılama konusu taksirle öldürme suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekilleri aracılığıyla hükümleri temyiz etmek suretiyle katılma iradesini devam ettiren şikâyetçiler ... ile ...'nin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın ... ’ye çarpma noktası ve kaza sonrası fren izleri değerlendirildiğinde kendisinin bahsettiği gibi saatte 100km hızla gittiğine dair ifadelerin doğru olmadığının anlaşıldığına, trafik tespit tutanakları ve bilirkişi raporları incelendiğinde iki ağır vasıtanın kazası sonrasında sadece kaza mahalinde trafik güvenliği için gerekli tedbirlerin alınmadığına dayanılarak bütün kusur ölenlere yüklenirken bu iki insanın ölümüne sebebiyet veren tam kusurlu sanığın kazadan sonra 1 gün dahi tutuklu kalmadığı ve kusursuz olduğu belirtilerek beraatine karar verilmiş olmasının hukuken ve vicdanen kabul edilebilir bir karar olmadığına, sanığın aşırı hızlı ve dikkatsiz olduğunun açık ve net şekilde ortada olduğuna, tüm kusurun sanıkta bulunmasına rağmen beraat etmiş olmasını kabul etmediklerine ve sanığın cezalandırılmasını talep ettiklerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 24.09.2016 günü saat 20:50 sıralarında meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmasız, otoyolda, mağdur sürücü ... idaresindeki kamyon ile TEM Otoyolu üzerinde Pozantı istikametinden Tarsus istikametine seyrederek olay mahalline geldiğinde ilerisinde aynı yöne sağ şeridi takiben seyreden mağdur sürücü ... idaresindeki kamyona arkadan çarptığı, bu kaza akabinde kendisini sıkıştığı aracından çıkaran ... ile birlikte kaplama içerisinde orta şerit üzerinde yaya olarak bulundukları sırada sanık sürücü ... idaresindeki otomobilin sağ ön kısımlarının çarpmasına maruz kalmaları sonucu ... ve ...'nin öldükleri, otomobilin yayalara çarpma noktasının orta şeritte olduğu, ölenler ... ve ..., idarelerindeki araçlarla karıştıkları kaza akabinde yerleşim yeri dışındaki otoyolda, en kısa sürede uyarıcı önlemleri almaları gerekirken aksine hareketle can güvenliklerini tehlikeye atacak şekilde yayaların girmesinin yasak olduğu otoyolun orta şeridi içerisinde, kaplama üzerinde önlemsizce bulunarak, otoyol üzerinde seyir halinde olan sürücü sanık ... yönetimindeki otomobilin çarpmasına maruz kaldıkları olayda asli kusurlu oldukları, sanık sürücü ... ise yönetimindeki otomobil ile yerleşim yeri dışındaki otoyol şartlarında nizami biçimde seyrederek olay yerine gelip, öncesinde meydana gelen kaza nedeniyle herhangi bir uyarıcı önlem alınmaksızın sağ şerit üzerinde bulunan kamyonun yanından geçtiği sırada kontrolsüz biçimde orta şerit üzerinde bulunan yayalar ... ve ...’ye aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucu meydana gelen olayda hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından kusursuz olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın kusuru olmadığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, atılı suça ilişkin olayda taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.