Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11978 E. 2025/5755 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/92 E., 2021/1416 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin üzerine atılı suçun işleniş biçimi, işlediği yer ve zaman, suçun konusu ve önemi ve değeri birlikte değerlendirilerek müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyet hükümleri uygulanmasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine, tanık Hamide'nin sanığın telefonu bizzat çalıp çalmadığını görmediğini belirttiğine, gerek tanık beyanları gerekse şikayetçi beyanlarına rağmen yerel mahkemece müvekkili hakkında hırsılık suçundan ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, söz konusu hırsızlık suçunun ortaya bir zarar çıkarıp çıkarmadığı, çıktı ise karşılanıp karşılanmadığı mahkeme tarafından titizlikle araştırılması gerektiğine, telefonun müştekide olduğuna ve herhangi bir şikâyetinin bulunmadığına, mahkemece bu hususların göz ardı edildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, şikâyetçi tarafından dosyaya sunulan faturaya göre 829,80 TL'ye satın alınan, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucu tutulan 07.02.2020 tarihli tutanak içeriğine göre ikinci el piyasa değeri 500,00 - 550,00 TL civarında olduğu tespit edilen cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gediz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.