Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7227 E. 2025/2678 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2772 E., 2019/1566 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1. maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemlerinin esastan reddi kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; kusuru olmadığına, çocukları farkettiğinde aralarında 1,5 metre olduğuna, çarpmamak için fren yaptığına ve direksiyonu ters yöne kırdığına fakat tüm çabalarına rağmen çocuklardan birinin otobüsün altında kaldığına, kazanın gerçekleştiği yolda restorasyon çalışmaları nedeniyle yolda kum olduğuna bu nedenle yolun daraldığına, çocukları farkettiğinde aracı kaçıracağı başka yer olmadığına direksiyonu olabildiğince sola kırdığına, kusuru ve ihmali olmadığına, CD içeriğinde kum ve kazı çalışmalarının net şekilde görüldüğüne, istinaf aşamasında alınan raporun diğer raporlara aykırı olduğuna, raporlardaki çelişkinin giderilmediğine, tarafına kusur izafe eden raporun gerçeğe uymadığına, zira azami hız limiti 50 km olmasına rağmen hızının 29 km olduğuna, tali yoldan önüne çıkan bisiklete fren ve direksiyon tedbiri dışında yapabileceği başka bir şey olmadığına, çarpmamak için gerekli tüm önlemleri aldığının dosyada sabit olduğuna, suçun manevi unsuru olan taksirin olayda oluşmadığına, unsuru oluşmayan suçtan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28/04/2017 tarihinde gündüz vakti, meskun mahalde sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile iki yönlü caddede seyir halindeyken olay mahalli üç yönlü kavşağa geldiğinde seyrine göre yolun sağ tarafındaki sokaktan bisikleti ile aniden yola hızla giren mağdur küçük ... idaresindeki bisikletle çarpışması şeklinde meydana gelen olay neticesinde mağdur küçük ...'un öldüğü, mağdur küçük ...'un yaralandığı, yargılama sırasında dinlenen ... ile ...'un şikayetinden vazgeçtiği, ölen ...'un anne ve babasının ise davaya katılmalarına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın otobüs ile seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde seyrine göre yolun sağ tarafından 6. sokaktan bisikleti ile aniden yola hızla giren ...'u gördüğünde frene bastığı, mevcut şartlarda aldığı önlemler dışında alabileceği başkaca olmadığı, kazaya neden olan kural ihlalinin olmadığı, ölen bisiklet sürücüsü ...'un ise sevk ve idaresindeki bisiklet ile can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde arkasına bindirdiği ve ayakta yolculuk yapan mağdur ... ile birlikte aniden tali yoldan ana yola girip ilk geçiş hakkını bırakmadığı sanığın sevk ve idaresindeki otobüsün çarpmasına maruz kaldıkları olayda kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, sanık savunması, tanık beyanı ve otobüsün kamerasına ait CD görüntüleri ile mahkemece kazanın oluşuna ve yasaya uygun görülen Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu doğrultusunda sanığın , oluşa etken hatalı tutum ve davranışı ile olayı önleme imkanı olmadığından sonuçta atfı kabil kusurunun bulunmadığı kabul edilerek sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan yargılamada tarafların kusur durumlarının belirlenmesi amacıyla dosyanın Karayolları fen heyetinden seçilecek üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek kazanın meydana gelmesinde tarafların kusur durumları hakkında rapor alınmasına karar verilmiş, 26/11/2018 tarihli bilirkişi raporunda, ölen ... mağdurun görüntüye girdiği anda sanığın başka bir yöne baktığı, aşina olduğu yola yeteri kadar dikkatini vermediği gerekçesi ile tali kusurlu olduğu, ölen ... mağdurun ise asli kusurlu olduğu belirtilen bu rapor hükme esas alınarak ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre; 28/04/2017 tarihinde gündüz vakti, meskun mahalde sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile iki yönlü caddede seyir halindeyken olay mahalli üç yönlü kavşağa geldiğinde seyrine göre yolun sağ tarafındaki sokaktan bisikleti ile aniden hızla giren mağdur küçük ... idaresindeki bisikletin sol yan kısımları ile 6,20 fren izi bırakarak çarpışması sonucu ...'un ölümü ile neticelenen olayda, sanığın seyrine göre yolun sağ tarafından bisikleti ile aniden hızla yola giren bisikleti gördüğünde fren tatbik ettiği mevcut şartlarda aldığı önlemler dışında alabileceği başkaca önlem ve kazaya etken kural ihlalinin olmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak sanığın mahkumiyeti karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.