Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7201 E. 2025/3371 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1429 E., 2019/1511 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz Talebinin Esastan Reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz talebinin esastan reddi kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz isteği, olası kast ve adli kontrol hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, geri bırakılan hükmün açıklanması için yapılan ihbarın hukuka uygun olduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteği, ceza miktarına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, keşif yapılması gerektiğine, dosyada mevcut raporların hükme esas almaya elverişli olmadığına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, 5237 sayılı TCK'nın 22/6 maddesi hükümlerine yer verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 196 promil alkollü sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışında, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, otomobilin sağ ön kısımlarıyla, önünde seyreden sürücü Fahrettin idaresindeki iki römork takılı traktörün, ikinci römorkün sol arka kısmına çarpmasıyla, bir kişinin ölümü, bir kişinin vücudunda üçüncü dereceden kırık oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, denetim süresi içerisinde işlenen taksirli suç sebebiyle ihbarda bulunulamayacağı belirtilerek anılan hususa ilişkin madde karardan çıkartılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.