Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6622 E. 2025/4707 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/414 E. 2019/734 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin Temyiz Sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanığın sahibi olduğu Konya İli, Karatay İlçesi, ... Mahallesi üzerinde bulunan...isimli iş yerinin aydınlatma eternetini değiştirmek amacıyla inşaat işlerinde çalışan ... ve ... ile yevmiye usulü anlaştığı, 31.03.2017 günü saat 13.00 sıralarında ... ve ...'un aydınlatma eternetini değiştirmek için çatıya çıkıp çalıştıkları sırada eternetin kırılması neticesinde yaklaşık 8 metre yüksekten aşağıya düştükleri ve ... öldüğü, ...'un ise alınan geçici hekim raporuna göre; hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 28.05.2018 tarihli raporda; ... ve ... ile sanık arasında işçi- işveren ilişkinin bulunmadığı, sanığın iş veren konumunda olmayıp aralarındaki ilişkinin eser sözleşmesi kapsamında kaldığından bahisle sanığın eylemi ile sonuç arasında illiyet bağının kurulamayacağından sanığın kusurunun bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Bölge adliye mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda isabetsizlik görülerek duruşma açıldığı ve sanığa ait işyerinin tavanının akması nedeniyle Suriyeli olan ve inşaat işlerinde çalışan işçilerle sanığın çatının tamiratı konusunda anlaştıkları, ancak sanığın Suriyeli olan işçilerin çalışma belgesinin olmadığı halde çalışma belgelerinin olup olmadığını araştırmadığı, yapacakları işin ustası olup olmadığını kontrol etmediği gibi işçilerin bu işle ilgili herhangi bir kendilerini askıya alacak güvenlik ekipmanlarının ve tecrübelerinin bulunmadığı halde iş yerinin çatısına çıkmalarına izin vermesi sebebiyle asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Konya 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.