Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6364 E. 2025/3940 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/11 Esas., 2019/884 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin ve sanığın temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurunun daha fazla olduğu, müvekkilinin kazada kusurunun bulunmadığı, sanığa az ceza verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, sanığa daha fazla ceza verilmesinin gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.08.2016 günü saat 17:22 sıralarında gündüz vakti, 7 metre genişliğinde, iki yönlü, tehlikeli virajlı ve 50 km/s hız limitinin bulunduğu yerleşim yeri dışında, sürücü ...'in yönetimindeki... plaka sayılı otomobil ile Hacıbektaş istikametinden ... Köyü istikametine seyrederek olay yeri viraj çıkışına geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybettiği aracıyla sol taraftan yol dışı kalıp tarla içerisinde takla atması sonucu araçta yolcu konumunda iki yolcunun ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; olay yeri yaklaşımında sanığın seyir istikametine "tehlikeli viraj" ve "50 km/s" hız limitinin bulunduğu, sürücü ...'in 2918 sayılı KTK'nın 52/1-a. maddesi kural ihlalinde bulunduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 01.08.2017 tarihli adli raporunda: sürücü ..., yönetimindeki otomobil ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemiş, olay yeri yaklaşımında seyir yönüne hitaben yerleştirilmiş trafik işaret levhalarını göz önünde bulundurarak aracının hızını azaltarak müteyakkız seyretmesi gerekirken yaklaşık 140-150 km/s hızla seyrettiği yönündeki kendi ifadelerinden de anlaşılacağı üzere bu hususlara özen göstermemiş, aşırı hızla girdiği virajın çıkışında sevk ve idare hatası göstererek direksiyon hakimiyetini kaybettiği aracıyla sol taraftan yol dışı kalıp, tarla içerisinde takla atması sonucu meydana gelen olayda; dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketleri nedeniyle asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkeece iki kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu ve alkollü vaziyette, hız tahdit sınırının üç katı bir hızla, tehlikeli viraja giren sanık ...'un kaza yapabileceğini öngördüğü kanaatine varılarak eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde iki kişinin ölümü nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına ve sanığın uyuşturucu ve alkolün etkisi ile hız sınırının 3 katı bir hızla tehlikeli viraja girmesi şeklinde bilinçli taksir kabul edilen eylemlerinin sayısı gözetilerek, TCK'nın 22/3. maddesi gereğince yapılan arttırımının en üst sınırdan yapılarak mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde karar verildi.