Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6332 E. 2025/2392 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1471 Esas., 2019/943 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.11.2016 günü saat 21:10 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın olduğu, iki şeritli, eğimli ve virajlı devlet karayolu üzerinde sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonet ile Kayseri istikametinden Gürün istikametine seyir halinde iken olay yerine geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybettiği aracıyla orta refüje çarpıp karşı yol bölümünde sürüklenerek yoldan çıkması ve düştüğü derelik alanda takla atması neticesi araçta yolcu olan ...'ın ölümü, ...'nın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde hafif olmadığı, kemik kırıklarının (4) ağır derecede olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağına göre, kazaya etken yol sorunu olmadığı tespiti yanında kazaya etken araç aksamı yönünde tespit bulunmayıp sürücünün 1.43 promil alkollü olduğu, aracın 14m sola yönelmiş fren izi ile orta refüje çarptığı, karşı yol bölümündeki 26 m sürüklenme izi ile de yoldan çıktığı tespitleri yapılarak, kazanın oluşumunda, sürücü ...’ın KTK’nın 48/5 ve 52/b maddelerini ihlal ettiğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 26/10/2017 tarihli adli raporda: sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonet ile yerleşim yeri içerisindeki bölünmüş yolda gece vakti alkollü vaziyette seyir halinde iken olay yerine geldiğinde yola gereken dikkatini vermemiş, önündeki aracı hızla geçmek isteyip direksiyon hakimiyetine gerekli önem ve özeni göstermemiş, sevk ve idare hatası göstererek aracının hakimiyetini kaybedip yol üzerinde tutma becerisi gösteremediği aracının yoldan çıkmasıyla meydana gelen olaya sebebiyet vermiş olup oluş şartlarındaki kazada dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara riayetsizliği ile asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece bir kişinin ölümü ve bir kişinin nitelikli yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu ve sanığın 1,43 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.