Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6352 E. 2025/3040 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/4077 Esas., 2019/727 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiş, sanık müdafinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın kusuru nedeniyle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiğine, çelişkilerin bulunduğuna, sanığın gar sorumlu şefi olarak gerekli önlemleri almayarak kusurlu olduğu ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13/05/2015 günü Yerköy İlçesinde bulunan T.C.D.D.'ye ait tren yolunun belediye otobüs terminali karşısında bulunan bölümündeki demir tellerin açık vaziyette olmasından dolayı giren ölen ...'ın durmak üzere olan trenin altında kaldığı ve olay yerinde yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda olay yerinde bulunan ve demiryolu sahasına geçişi engelleyen tel örgülerin yerinden çıkarılmış vaziyette olduğu, her ne kadar demiryolunun kullanılmaması gerektiği hususunda levha bulunsa da, meskun mahalde yayaların demiryoluna girmelerini kesin olarak önleyici tedbir alınmadığından, Yerköy Gar Müdürlüğü'nün kusurlu olduğunun belirlendiği ve olay tarihinde gar şefinin sanık ... olduğu tespit edildiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, meskun mahalde ve Gar sahası içinde bulunan demiryolu hattına girişlerin engellenmesi (demiryolu etrafının demir korkuluklarla, beton bariyerlerle kapatılması,kamera sistemi ile kontrol gibi caydırıcı tedbirler) ve bu hususta güvenlik önlemleri alınmasında ve denetlenmesinde gerekli ve yeterli özeni göstermeyen Yerköy Gar Şefi olan sanık ...’nun olayın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, dava konusu kazanın meydana geldiği tren garına girişi engelleyen tellerin tamir edilmediği, arasının açık olduğun kabul edilse bile, olay tarihinde 36 yaşında ve dosyaya yansıyan akli bir sorunu bulunmayan ölen ...'ın kaza alanına girmemesi gerektiğini, hareket halindeki trenin hızı ne kadar az olursa olsun arasından geçmenin tehlikeli olduğunu bilecek durumda olduğu, girmesinin yasak olduğunu anlamasına engel akli bir durum bildirilmeyen, olay mahalline 400 metre alt geçit, 50 metre üst geçit bulunan yerde kısa bir süre önce arası açılmak suretiyle deforme edilen tellerin arasından yasak alana girip, önce duran, daha sonra park etmek için hareket halindeki vagonların arasından geçmeye çalışan ve bu sırada yaralanan ve daha sonra vefatı nedeniyle sanığa sorumluluk yüklenmesinin kabul edilebilir bir durum olmadığı, kazanın ölenin ağır kusurundan meydana geldiği anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılamanın başından beri alınan savunmalarında ısrarlı ve tutarlı biçimde yüklenen suçlamayı kabul etmeyen ve sanık hakkında, beraat kararı verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yerköy Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.