Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6330 E. 2025/2714 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2849 Esas., 2019/519 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin fazla kusurunun bulunmadığı, karşı tarafında kazada kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığı, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurunun daha fazla olduğu, müvekkilinin kazada kusurunun bulunmadığı, sanığa az ceza verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, sanığa daha fazla ceza verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 16.06.2017 günü saat 16:00 sıralarında gündüz vakti, üç şeritli bölünmüş, düz, yüzeyi kuru olan asfalt kaplama yolda, sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile Batı bulvarını takiben doğru seyirle Anadolu bulvarı istikametine seyri sırasında geldiği olay yerinde seyrine göre yolun sağından soluna karşıdan karşıya geçmek isteyen yayalar ..., ... ve ...'a çarpması neticesinde bir kişinin ölümü ve iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücutlarında kemik kırıkları oluşacak ve kırıkların yaşam fonksiyonlarına etkisinin ağır olacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında, hız sınırının 70km/h olduğu ve aracı çarpma sonrası yaya geçidinden 63 m sonra durabildiği, sanığın okul geçidinden geçmekte olan yayalara öncelik tanımadan geçerek çarptığının belirtildiği soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda, sanık sürücünün asli kusurlu olduğu, yayaların kusursuz olduklarının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 13/04/2018 tarihli adli raporda: sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde gündüz vakti seyri sırasında geldiği olay yerinde yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmek isteyen yayalara ilk geçiş hakkını bırakması gerekirken bu kurala uymadığı, seyir hızıyla geçiş yapmak istediği yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmek isteyen ve yolun karşısına yaklaşmış bulunan yayalara çarpmasıyla meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece bir kişinin ölümüyle iki kişinin nitelikli yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde bir kişinin ölümü ve iki kişinin nitelikli yaralanması nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına ve sanığın olay yerine gelmeden önce yaya geçidi üzerinde yolu karşıdan karşıya geçmekte olan yayaları gördüğü, meskun mahal hız şartı üzerinde hızla seyrederek, hızını hava, yol, zemin ve meskun mahal şartlarına göre ayarlamayarak yaya geçidi üzerinde yayalara çarpması nedeniyle eyleminde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.