Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/5818 E. 2025/1784 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/5818
Karar No
2025/1784
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2390 Esas., 2019/506 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafinin istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanığa fazla ceza verildiğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihi olan 06.02.2017 günü gece saat 02:00 sularında sürücülüğünü ...'un yaptığı 35 ... 456 plakalı araç ile İzmir ili Burak Reis Caddesinden Yeşilova Otogar istikametine doğru seyir halinde iken kaza mahalli olan Burak Reis Caddesi No:146 sayılı iş yeri önüne geldiği esnada aracın sağ ön kısmı ile yolun sağ tarafında park halinde bulunan 35 K 39291 plaka sayılı kamyonetin sol arka kasasına çarpması sonucu sanığın sevk ve idaresindeki aracın sağ ön koltuğunda bulunan aracında yolcu ...'nun öldüğü, diğer mağdurlar ... ile ...'ın yaralandıkları, kazanın hemen akabinde yapılan alkol ölçümünde sanığın 259 promil alkollü olduğunun tespit olunduğu, kazanın meydana gelmesinde sanık ...'un sevk ve idaresindeki 35 ... 456 plakalı aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine, yolun sağ tarafında park halinde bulunan kamyonete çarpması sonucu meydana gelen kazada sanığın asli ve tam kusurlu olduğu, sanık haricinde başka bir kişiye atfedilecek bir kusurun bulunmadığı, her ne kadar her iki mağdur da şikayetinden vazgeçmiş ise de, mağdur ...'ın yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda kemik kırığı oluşturacak nitelikte olması nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinde düzenlenen taksirle bir kişinin ölümüne bir veya birden fazla kişinin yaralanmasına sebep olma suçunu oluşturduğu ve sanığın 2,59 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek mahkûmiyetine kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş, ancak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken İlk Derece Mahkemesince temel cezanın azami hadde yakın olacak şekilde tayin edilmesi, bilinçli taksir oranının azami hadden belirlenmesi, ehliyetin belirli bir süre geri alınmasının azami hadde yakın olacak şekilde belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/5818, K. 2025/1784, T. 19.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-5818-e-2025-1784-k-0c37bc0e74bb