Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10584 E. 2024/5034 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/138 E., 2020/1835 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama, el koyma nedeniyle 110.229,38 TL maddi, 340.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 33.146,04 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davacının tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücreti ve bilirkişilik yapmasından dolayı zararının tazminat kapsamında verilmemesi gerektiğinden maddi tazminatın reddine bu nedenle değişen vekalet ücretinin 3.600,00 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; verilen kararın kabul edilebilir olmadığını, davacının bilirkişili yapmasından dolayı oluşan zararının verilmesi gerektiğini, tazminata esas mahkemede ödenen vekalet ücretinin ödenmesi gerektiğini, haksız yargılama nedeniyle el konulan bilgisayar ve telefonun zarar gördüğünden oluşan zararın ödenmesi gerektiğini, kendisinin ve ailesinin ceza evi ve yol masraflarının ödenmesi gerektiğini, maddi tazminatın kabulü gerektiği, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; manevi tazminatın kabulü kararı usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıya uygulanan tedbirin yargılama önlemi olduğunu, bu nedenle davalıya kusur izafe edilemeyeceğini, davacı lehine tazminat şartlarının oluşmayacağını, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/42 Esas - 2018/154 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 11.03.2017 - 29.12.2017 tarihleri arasında 293 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 12.07.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile 30.07.2018 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, aynı konuyla başkaca da bir dava açılmadığı, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin başka dosyadan mahsup edilmediği, davacının polis memuru olarak görev yaptığı beraatla sonuçlanan davası gereği 657 sayılı kanun gereği tüm özlük hakları kendisine ödenmiş olduğu bu sebeple bu yönden davacının zararının oluşmadığı, davacının bilirkişilik yapmak suretiyle harici geliri olduğu yani davacının zararının bilirkişilik ücretinden kaynaklandığı, bu yönden maddi tazminat hesaplandığı, davacının dizüstü bilgisayar ve LG marka telefonun el koymaya bağlı olarak oluşan zarar olduğu, tutukluluktan kaynaklanan zarar olmadığı, davacının vekalet ücreti yönünden oluşan zararının tespit edildiği, davacının sosyal ve ekonomik durumu üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cerayan tarzı, gözaltında kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzer hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü açmayacak şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun olarak manevi tazminata hükmedildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin bilirkişilik yapmasından dolayı oluşan zararının, tazminata esas mahkemede ödenen vekalet ücretinin, kendisinin ve ailesinin ceza evi ve yol masraflarının ödenmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, 2-Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacının elkoyma tedbirlerine dayanarak da tazminat talebinde bulunduğu anlaşıldığından tazminata konu elkoyma tedbirine ilişkin belgelerin Yargıtay denetimine elverişli şekilde dosya arasına alınarak davacının talebinin 5271 sayılı Kanun'un CMK 141/1- j bentleri kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.