Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10292 E. 2025/6643 K. – Taksirle Ölüme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2152 E., 2020/275 K. ..., ... SUÇ : Taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine sanık hakkında taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş,, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, kusur tespitine, ölenin kusurunun olup olmadığının incelenmediğine, ölenin ne şekilde araçtan düştüğünün tespit edilmediğine, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine, ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen cezanın eksik olduğuna, takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.04.2017 tarihinde saat 02:00 sularında sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan ...plaka sayılı araç ile ölen ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı araca arkadan çarpması neticesinde sanığın olay saatinde 2.18 promil alkollü olduğu, sanığın güvenli sürüş için gerekenleri yerine getiremeyecek halde iken gece vakti trafik akışının seri olduğu otoban üzerinde far ışığıyla seyri sırasında yola gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek alkollü vaziyette, kamyonetinin hızını trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak, seyrini müteyakkız şekil ve tedbir alabilecek düzeyde tutmadığı, görüş mesafesini kontrol altında bulundurmayarak, mahal şartlarına göre kontrolsüz seyretmesi ile önünde seyir eden araca tehlikeli bir biçimde yaklaştığı, takip mesafesini korumayarak trafik kazasının meydana geldiği, olay neticesinde ölen ...'ın kullandığı aracın camından fırlayarak yere düştüğü, bu sırada sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan ...plaka sayılı aracın ön tekerinin altında kalarak ...'ın genel beden travmasına bağlı ekstremite kemiklerinde kırık, yüz kemiklerinde kırık, kafa kaidesinde kırık ile birlikte gelişen beyin ödemi sonucu olay yerinde öldüğü, ölen ...'ın kullandığı aracın içinde bulunan katılan (temyiz dışı) ...'ın ise hayati tehlike geçirmeyecek şekilde, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde ve vücuttaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek şekilde, sanığın aracında bulunan ve müşteki ...'in ise hayati tehlike geçirecek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, Mahkemece hükme esas alınan 17.10.2017 tarihli raporuna göre sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanığın alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kusur ve temel ceza bakımından isabetsizlik bulunmadığı, ancak bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca sanığın alkollü araç kullanmasından ibaret olduğu, TCK'nın 22/3. maddesi gereğince sanık hakkında tayin edilen temel cezanın 1/3 oranı yerine 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini kanuna, adalete ve hakkaniyete aykırı bulunduğu gerekçesiyle duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde karar verildi.