Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10242 E. 2025/2632 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/10242
Karar No
2025/2632
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3683 E., 2020/ 440 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 400.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna, maddi tazminat taleplerinin kabul edilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/103101 soruşturma sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 06.09.2016- 13.01.2016 tarihleri arasında 129 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına 13.12.2018 tarihinde karar verildiği, kararın kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; ''İlk Derece Mahkemesinin, soyal denge tazminatı, maktu mesai ücreti, cezaevi harcamaları, cezaevine gidiş geliş, konaklama masrafı, davacının geç mezun olmasından kaynaklanan zararlarının maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği yönündeki kararında bir isabetsizliğin bulunmadığı ancak davacı lehine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte (13/12/2018 ) yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen ceza soruşturma evresinde takip edilen işlere ilişkin 660,00.-TL vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında davacı ...'a ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin'' yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile hükmün 1) numaralı fıkrasında bulunan maddi tazminata ilişkin " Davacının gözaltında tutuklulukta kaldığı dönemde alamadığı sosyal denge tazminatı muhtemel zarar kapsamında değerlendirilebileceği, maddi tazminat kapsamında dahil edilemeyeceği, yine cezaevinde yapılan harcama ve ziyaretçilerin yapmış olduğu masrafların doğrudan zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla maddi tazminat taleplerinin reddine" ibaresi yerine "Davacının maddi tazminat talebinin KISMEN KABULÜ İLE; davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte (13/12/2018) yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirlenen ceza soruşturma evresinde takip edilen işlere ilişkin vekalet ücretinden oluşan 660,00.-TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 06/09/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine "ibaresi, (4) numaralı fıkrasında bulunan vekalet ücretine ilişkin " 1.200.00 TL" ibaresi yerine "1.279,20 " ibaresi gelmek suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Tazminat davasına konu Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/103101 soruşturma sayılı dosyası üzerinden verilen 13.12.2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın dosyanın tarafı olan şüpheli (davacıya) tebliğe çıkartılıp çıkartılmadığı araştırılarak, davacı hakkındaki kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın usulüne uygun bir şekilde kesinleşip kesinleşmediği bu kapsamda davanın CMK'nın 142/1 maddesinde belirtilen sürede açılıp açılmadığının açıklığa kavuşturulmaması, Kabule göre; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10242, K. 2025/2632, T. 11.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-10242-e-2025-2632-k-2434b9b53d04