Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10181 E. 2025/2510 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1690 E., 2020/476 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının tutukluluk devam kararlarının gerekçesiz olması ve tutukluluk süresinin makul süreyi aştığı gerekçesiyle maddi zararlarının hesaplanması ve 10.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin davacının yapılan yargılama sonunda hapis cezası ile cezalandırıldığı, dosyanın istinaf incelemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olduğu ve henüz kesinleşmediği, bu haliyle söz konusu tazminat isteminin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerinde belirtilen şartları taşımadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; hakkında verilen tutukluluğun devam kararlarının ölçüsüz, hukuka aykırı ve gerekçesiz olması ve uzun süredir tutukluluk halinin devam etmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, Tazminat talebinin dayanağı olan Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/122 Esas - 2018/18 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 24.10.2016 tarihinde gözaltına alınarak tutuklandığı, yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, karar tarihi itibari ile dosyanın istinaf incelemesinde olduğu, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk derece mahkemesince Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/122 Esas - 2018/18 Karar sayılı dosyasında davacının hapis cezası ile cezalandırıldığı, dosyanın istinaf aşamasında olduğu, bu haliyle tazminat isteminin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerinde belirtilen şartları taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacının tazminat talebinin dayanağının haksız olarak tutuklama ve tutukluluğun devamı kararlarının gerekçesiz olması ve uzun tutukluluk süresine ilişkin olduğu ancak bu hususta ilk derece mahkemesince bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla; davacının iddialarının 5271 sayılı CMK’nın 141/l-a-d maddeleri gereğince değerlendirilerek davacının tazminata hak kazanıp kazanmadığının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.