Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/9611 E. 2024/1622 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/249 E., 2016/61 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın, usule, hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, verilen cezanın fazla olduğuna, takdire, lehe hükümler ile TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanmamasına ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı istikamete geçtiği, aracın takla atarak sol tarafta bulunan şarampole yuvarlanması ile araç içerinde bulunan, sanığın eşi ... ve oğlu ... ile kayınvalidesi ...'ın ölümü, yine sanığın kayınpederi ...'ın ve sanığın oğlu ...'nin yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde 10.10.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın, aracın hızını yük, aracın teknik özelliği, görüş, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal etmesinden dolayı kusurlu olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanığın eşinin ve oğlunun ölmesinden dolayı taksirli eylemi neticesinde meydana getirdiği neticenin münhasıran kişisel ve ailevi durumu bakımından mağdur olmasına yol açmış ise de kazada kayınvalidesi ...'ın da öldüğü, kayınpederi olan katılan ...'ın kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduğunu, zararı bulunduğunu ifade ettiği göz önüne alınarak, ölen ... yönünden TCK'nı 22/6. maddesindeki şahsi cezasızlık sebebinin uygulanma imkanının bulunmadığının anlaşıldığı olayda, sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.