Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12333 E. 2024/5211 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1320 E., 2016/494 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1-3, 58, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirliğe karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, hak yoksunluğunun ve mükerrirliğin uygulanmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; dosyanın bir kez de Adli Tıp üst kuruluna gönderilmesi gerektiğine, tek kusurlunun sanık olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumuna, lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın alkollü olmasıyla kaza arasında illiyet bağı bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 1,64 promil alkollü sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama il yolunda seyrederken, olay mahalli ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden yeşil ışık sebebiyle duraklamaksızın yoluna devam ettiği sırada, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte olan ve geçişini tamamlamak üzere olan yayaya 46 metre fren yaparak çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tali kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-)Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğini ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğünün belirtildiği, kazadan yaklaşık yarım saat sonra saat 18:56'da yapılan ölçümde 164 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dolayısıyla olay günü sanığın kaza anında 1,00 promilin üstünde alkollü olduğu gözetildiğinde dairemiz yerleşik içtihatlarına göre bilinçli taksir koşullarının oluşmasına karşın 5237 sayılı TCK'nın 22/3.maddesi hükümlerine yer verilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini yapılması, 2-)Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi, 3-)5237 sayılı Kanun'un 58/4.maddesi gereğince kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kocaeli (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.