Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11554 E. 2024/4623 K.

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/11554
Karar No
2024/4623
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/535 E., 2016/433 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1,53/1-2-3, 51/1-3-6-7-8 ve 63.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluğuna ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın temyiz edilmesine ilişkindir. 2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri;kusur durumunun hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 04.10.2015 günü saat 23.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, aydınlatmanın mevcut olduğu, bölünmüş, iki şeritli, yedi metre genişliğindeki düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, istikametine göre sağ tarafından karşıdan karşıya geçmeye çalışan ...'a çarpması neticesinde ...'ın öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı, 05.10.2015 tarihli bilirkişi raporu ile İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 01.02.2016 tarihli raporda; sanığın seyri sırasında hareket alanını kontrolü altında bulundurmadığı, istikametine göre sağ tarafından karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayanın kat etmiş olduğu mesafede dikkate alındığında kazanın oluşumunu önlemek için etkin tedbir almadığından dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle kazada tali kusurlu olduğu, yayanın ise istikametine göre sol tarafından geçmekte olan sanığın kullandığı aracın hızını ve konumunu dikkate alarak karşıdan karşıya geçişini yapması gerekirken bu hususa riayet etmeyerek ilk geçiş hakkını kamyonete vermeden kendi can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde kontrolsüzce kaplamaya girmesi nedeniyle asli kusurlu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafi ile katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ilişkin 8. paragrafın hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/11554, K. 2024/4623, T. 25.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-11554-e-2024-4623-k-e73ee7027e28