Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11222 E. 2024/4460 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; eksik inceleme yapıldığına,fazla ceza verildiğine,hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02/07/2015 günü saat 08:20 sıralarında, Tokat İli, Merkez İlçesi, Kaleardı Mahallesinde bulunan ikametinin önünden sevk ve idaresindeki 60 HN ... plaka sayılı Ford Transit marka aracı ile işyerine gitmek için Türbe Sokak istikametine doğru geri geri manevra yaptığı esnada sokak üzerinde yaya olarak yürümekte olan yaya ...'a aracının arka kısımları ile çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda, trafik bilirkişi raporuna göre; sanık; park halinden seyir haline geçerken aracını ve etrafını kontrol etmemesi,aracın iç aynasının görüş açı ve mesafesini kısıtlayan kamyonetin kasasındaki ilavelere rağmen karayolunu kullananların güvenliği için gözcü bulundurmaksızın dikkatsiz ve çıkış eğimli yolda yeterince tedbir almadan geri manevrada bulunarak dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getiremeyerek asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerekmekte olup mahkemece yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek cezasında TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan, sabıkası bulunmayan ve karar celsesinde hakkında müdafi tarafından lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunulan sanık hakkında TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, 3-Sanığın sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 53/6 maddesinin gösterilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tokat 3.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde karar verildi.