Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11000 E. 2024/5445 K.

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/11000
Karar No
2024/5445
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; Hatalı kusur tayini sonucu hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin, bilinçli taksir unsurları bulunmadığı halde fazla cezaya hükmedilmesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, özürlü ehliyeti bulunan sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 90km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu il yolu üzerinde Çukurca istikametine doğru gece vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde, aşamalarda tanık olarak dinlenen ...'in beyanları ile sabit olduğu üzere, direksiyon başında uyuduğundan aracın hakimiyetini kaybetmesi sonucu aracın yol dışı kalarak uçuruma sürüklenmesi ve elektrik direğine çarparak durması şeklinde gerçekleşen kaza sonucu sanığın asli kusuru ile ...'in ölümüne neden olduğu olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dosya içerisinde mevcut bulunan sürücü belgesi örneğinden, sanığın H sınıfı sürücü belgesine sahip olduğunun ve yalnızca özel tertibatlı otomobil kullanabileceğinin anlaşılması karşısında, sanığın araç sürme yetisine tesir eden engelinin ve derecesinin varsa protezlerinin ne olduğu ile hangi teknik donanıma sahip araçları kullanabileceği hususunda sanık ve kazanın meydana geldiği araç hakkında, denetime imkan verecek şekilde yeterli araştırma yapılarak gerekirse konusunda uzman bilirkişi veya heyetten görüş alınarak elde edilen bilgi, belge ve bulgulara göre TCK'nın 22/3 maddesi kapsamındaki bilinçli taksir hükümlerinin somut olayda uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, denetime elverişli olmayan şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Çukurca Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/11000, K. 2024/5445, T. 16.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-11000-e-2024-5445-k-e87c49dff5cd