Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/970 E. 2024/7805 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/513 E. 2016/509 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafinin temyiz sebepleri; Sanıklar hakkında eksik inceleme sonucu beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Organize Sanayi Bölgesi, Selçuklu/Konya mevkiinde, metallerin makinede işlenmesi alanında faaliyet gösteren ... CNC isimli şahıs firmasının sahibi olan sanık ... ile sanık ... arasında yazılı bir sözleşme bulunmaksızın, sanık ...'in kiraladığı iş sahası içerisinde, bahçe kısmında bulunan depo alanında, sanık ...'a ait bulunan makineler ve onun temin edeceği işçiler ile sanık ... adına fason üretim yapılarak onun işyerinden çıkan metal ürünlerin çapağının alınması hususunda sözlü olarak anlaşmaya varıldığı, olay günü de sanık ...'ın başında bulunduğu fason üretim işinde çalışan işçilerden ...'nın metal ürünlerin zımparalanması esnasında üzerinde emniyet bulunmayan zımpara motorunun fleks taşına kıyafetinin takılması ile yüzüstü şekilde fleks taşına doğru düşerek göğüs kısmından yaralanması sonucu öldüğü, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2015 tarihli ölü muayene tutanağında "...şahsın ölümünün genel beden tramvasına bağlı sol göğüste geniş doku defekti, kaburga kırıkları, akciğer kollapsı ve damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanamaya dayalı olduğu"nun belirtildiği, dosya kapsamında mevcut bulunan 26/04/2016 tarihli bilirkişi heyet raporu doğrultusunda, iş sahası içerisinde gerekli iş ve işçi sağlığı ile güvenliği tedbirlerini almak veya aldırmakla yükümlü olan alt işveren sanık ...'ın ve bu hususlarda alınması gerekli tedbirleri denetlemediğinden asıl işveren olarak sanık ...'in asli kusurlu oldukları kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Esas mahkemenin, sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına yönelik takdirinde herhangi bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla, bu hususta tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre "metallerin makinede işlenmesi" işlerinin tehlikeli sınıfta yer aldığı, anılan Kanun çerçevesinde, çalışanların ilk işe girişlerinde sağlık raporu aldırılması, işin konusu ile ilgili olarak çalışanlara eğitim aldırılması, risk değerlendirilmesi yaptırılması ve çalışanlara koruyucu teçhizat verilmesi gerekirken dosyada mevcut tanık beyanları ile bilirkişi raporlarındaki tespitlerden anlaşılacağı üzere, sanıkların aksine davranışları ve asli kusurları ile neticeye sebebiyet verdikleri olayda, bilinçli taksir hükümlerinin oluştuğu gözetilmeyerek, eksik ceza tayini yapılması hukuka aykırı bulunmuştur, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Konya 11.Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun’un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.