Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/2784 E. 2019/3755 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-3-a, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı öncesi trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından hüküm kurulmasına rağmen bozma ilamı sonrası bozma ilamına uyan ilk derece mahkemesi tarafından trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan zamanaşımı süresince hüküm kurulabileceği olanaklı görülerek yapılan incelemede; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin ise uzlaşmaya yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.