Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/5220 E. 2013/27823 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1,-2-b; 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğincemahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü : Sanık hakkında verilen hüküm karar tarihi itibariyle tür ve miktar itibariyle kesin nitelikte ise de, sanığın olaydan 3 saat sonraki ölçüme göre 1,30 promil alkollü olduğu, dolayısıyla eylemininde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında bilinçli taksir nedeniyle arttırım yapılmamak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edildiği, doğru uygulama yapılması ve TCK'nın 22/3. maddesi gereğince cezada arttırım yapılmış olması halinde sonuç cezanın kesinlik sınırı olan 3.000 TL nin üzerinde kaldığı ve böylece hükmün temyizi mümkün hale geldiği kabul edilmekle mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz talepleri nedeniyle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bilinçli taksirin olayda gerçekleşmediğine ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay tarihinde gece 22:45 sıralarında, sanığın, idaresindeki oto ile yanında mağdur dayısı da olduğu halde Ereğli ilçesinden Karaman istikametine doğru, meskun mahal dışı, iki yönlü, 7,2 m. genişliğindeki devlet yolunda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde doktor raporu ve kendi ikrarıyla sabit olduğu üzere aşırı alkollü olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybedip yoldan çıkarak aracın devrilmesi sonucu mağdurun Karaman Devlet Hastanesinden alınan 30/12/2010 tarihli raporu uyarınca sol dirsekte çıkık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu mağdurda kemik kırığı değil çıkığı oluşması ve bu yaralanmanın da TCK'nın 89/2-b maddesindeki nitelikli hal kapsamında bulunmayıp aynı maddenin 1. fıkrası kapsamında kalması karşısında, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının varlığına rağmen anılan maddenin 5. fıkrası uyarınca sanığa yüklenen taksirle yaralama suçunun takibi şikayete bağlı olmaya devam ettiği ve mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmiş olması nedeniyle de atılı suçtan dolayı sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği, zarar suçundan cezalandırma imkanının ortadan kalkması durumunda somut olayda ancak 3 saat sonraki ölçümde 1,30 promil alkollü olduğu anlaşılan sanık hakkında, iddianame içeriğinde sanığın aşırı alkollü halde ... kullandığı belirtildiğinden trafik güvenliğinitehlikeye sokma suçundan da dava açıldığı kabul edilmekle, TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 2. fıkrası gereğince trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi , Kabul ve uygulamaya göre de ; Sanığın olayda, 3 saat sonraki ölçüme göre 1,30 promil alkollü olduğu ve eylemini bilinçli taksirle işlediğinin kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 4/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.