Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/9665 E. 2013/890 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 1- Taksirle yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme 2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Şikayetçinin 07.08.2007 tarihli kolluk ifadesinde, olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve ifade tutanağının sahte olduğu yolunda bir iddianın bulunmadığı dikkate alındığında, hukuken geçerli bir şikayetten vazgeçme olduğu gözetilerek, sanığın TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibi şikayete tabi olan taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına engel oluşturacağı, 14.09.2007 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesinin, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme niteliğinde olup bunun mümkün olmadığı ve TCK'nın 73. CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu nazara alınmaksızın, sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemine gelince; TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen bir suç olduğu, sanığın tek yönlü sokakta geri manevra yaptığı sırada karşıdan karşıya geçen katılan yayaya çarpması ile gerçekleşen olayda; eylemin taksirle işlendiği anlaşılmakla; unsurları oluşmayan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; a) Sanık hakkında, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet vermesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiil gereğince sorumlu tutulacağı, bu bağlamda daha ağır cezayı öngören taksirle yaralama suçundan hüküm kurulduğu nazara alınmaksızın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi, b) Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.