Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/29467 E. 2013/22454 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, TCK'nın 51. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak; Sanık sevk ve idaresindeki otobüs ile seyrederken olay mahalli yaya geçidine geldiğinde soldan sağa doğru karşıya geçmeye çalışan yayaya aracının sağ ön kısmı ile çarparak ölümüne neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. 1- 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; her ne kadar asli kusurlu olsa da adli sicil kaydı bulunmayan ve çarpma sonrası öleni hastaneye götüren sanık hakkında, katılan ...'nun adli sicil kaydı esas alınarak "önceki tarihlerde işlediği taksirle bir kişinin ölümüne neden olmak, hırsızlık, uyuşturucu madde kullanmak suçlarından kaydı bulunan sanığın geçmişteki hali gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkememizce olumlu kanaat edinilmediği gibi ölen tarafın zararını da karşılamadığı” gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.