Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/11369 E. 2013/2087 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış, gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, lehe hükümlerin uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.) Sanık hakkında TCK'nın 89. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesine ve TCK'nın 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevirme söz konusu olmamasına karşın hükümde ''Sanık seçenek yaptırıma infaz aşamasında uymadığı takdirde hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazı hususunda karar verileceğinin ihtarına” ibaresine yer verilmesi, 2.) Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi, 3.) Vekalet ücretinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin 4. paragrafının “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına” şeklinde değiştirilmesine, hükmün 2. bendinin 7. paragrafında yer alan “Sanıklardan” ibaresinden sonra gelmek üzere “eşit oranda” ibaresinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.