Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/9437 E. 2012/14172 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2011/9437
Karar No
2012/14172
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 1- ... hakkında 2863 sayılı Kanun 67, TCK'nın 62/1, 58, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2- ... hakkında 2863 sayılı Kanun 67, TCK'nın 62/1, CMK'nın 231/5, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, müzeye tevdi, aracın sahibine iadesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca bu karara karşı itiraz yoluna başvurulabileceği, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesine göre de, kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılmanın, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı anlaşıldığından, bu konuda merciince değerlendirme yapılmak üzere dosyanın 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca isteme uygun olarak İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE, 2- Sanık ...'ın mahkumiyetine yönelik temyize gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eyleminin suç teşkil etmediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle cezasının TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi, b) 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin kısmının beşinci paragrafının “Sanığın daha önceden Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/12/2004 tarih ve 2004/789 E. 2004/1670 K. sayılı ilamı ile 2.311.140.000 TL para cezasına mahkum edildiği, bu kararın 10/02/2005 tarihinde kesinleştiği, ceza infaz edilmeden yeniden bu suçu işlediği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddeleri uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNİN UYGULANMASINA”; yedinci paragrafının “ 5237 sayılı TCK' nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/9437, K. 2012/14172, T. 05.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2011-9437-e-2012-14172-k-cfbe108bad68