Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/5749 E. 2024/7396 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/2167 Esas, 2022/2498 Karar HÜKÜM : Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile kısmen kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2017/557 E., 2019/491 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında müvekkiline ait bağımsız bölümün tahliyesine ve teslimine ilişkin 13.02.2017 tarihli protokolün yapıldığını, davalı yanca tahliyenin zamanında gerçekleştirilmemesi nedeni ile 10.05.2017 tarihli ihtarnamenin davalı tarafa keşide edildiğini, mecurun tahliye edilmemesinden dolayı delil tespiti sırasında düzenlenen bilirkişi incelemesinde, taşınmazın kullanımına son verilmediği, fiili faaliyetinin devam ettiği, elektrik ve su aboneliklerinin kapatılmamış olduğu hususlarının tespit edildiğini, taşınmazdaki işgalin devam etmesi üzerine yapılan tespitte de taşınmazın boşaltılmadığı, camlarına içeriden asılan yazılarda "Taşınmazı depo olarak kullanmaktayız yeni adresimiz....dir" yazılı olduğunu, aktif satış yapılmasa da taşınmazın depo olarak kullanıldığı ve yatak, tv, dolaplar, kapalı koliler, sandalyeler, masa gibi mobilya mağazasının ticari ürünlerinin bulunduğu hususlarının tespit edildiğini, taşınmazın tahliye edilmemesi üzerine protokolde öngörülen günlük 10.000,00 TL ceza-i şart için icra takibi başlatıldığını, davalı tarafın haksız ve kötü niyetle takibe itirazda bulunması nedeni ile takibin durduğunu ileri sürerek, taşınmazın işgalinden geçen süre için ecrimisil isteme ve dava hakları ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesine ve davalı tarafın müştereken müteselsilen %20'den az olmamak kaydıyla tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; takibe ve davaya konu 13.02.2017 tarihli protokolün, müvekkillerinden ...'na ait taşınmaz ile davacı şirket sahibi olan ...'e ait olan taşınmazın takasına ilişkin olduğunu, dolayısıyla tarafların ticari işletmeleriyle ilgili olmadığı gibi ticari iş olarak da nitelendirilemeyeceğini, mahkemenin görevli olmadığını, müvekkillerinin davacı yana ödemesi gerekli bir bedelin/tazminatın bulunmadığını, davacının tüm iddia ve beyanlarının asılsız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, Konya 7. İcra Müdürlüğünün 2017/6466 Esas sayılı dosyasından borçlular ... itirazında haksız olduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, takdiren cezai şarttan %30 oranında indirim yapılmak sureti ile belirlenen 455.000,00 TL cezai şart alacağı yönünden itirazın iptali ile bu miktar asıl alacağa icra takip tarihi olan 18.07.2017 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi üzerinden takibin devamına, davalının kabul edilen alacağın % 20' si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebi ile davalı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun)182 nci maddesi gereğince tenkis uygulaması ilke bakımından doğru ise de davalının tacir olmadığı dikkate alınarak sonuca gidilmesi, somut olay adaletinin tecellisi bakımından gerekli olup, protokol, devir ve dava tarihi dikkate alındığında günlük 10.000,00 TL cezai şart bedelinin davalı yönünden çok aşırı bir miktar olarak belirlendiği, ilk derece mahkemesince %30 oranında uygulanan indirimin düşük kaldığı, bu nedenlerle cezai şarta %90 oranında tenkis yapılarak, günlük 1.000,00 TL, 65 gün karşılığı ise 65.000,00 TL yönünden takibe itirazın reddine, (benzer nitelikte Y.11. HD'nin 2006/10992 E.- 2007/13766 K. sayılı kararı ile bozma sonrası 2009/3305 E.-2010/10018 K. sayılı ilamları) alacağın 6098 sayılı Kanun'un 182 nci maddesi uyarınca belirlenmiş olması nedeniyle likit ve belirli olmadığı, şartları bulunmayan icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi gerektiği, yukarıda anlatılan nedenlerle davacının istinaf başvuru talebinin reddine, davalının hükmedilen cezai şartın aşırı olduğuna ilişkin ve inkar tazminatı ile ilgili istinaf başvuru talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararın kaldırılması, belirtilen şekilde yeniden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı peşin harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.