Yargıtay · 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2021/9012 E. 2023/3129 K. – Manevi Tazminat

Konu: Manevi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2021/9012
Karar No
2023/3129
Karar Tarihi
Konu
Manevi Tazminat

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/465 Esas, 2021/633 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Muradiye Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) SAYISI : 2020/33 E., 2021/52 K. Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı bankanın kusuru neticesinde üçüncü şahıslar tarafından davacının internet bankacılığına güvenlik açığından yararlanılarak girildiğini ve davacının internet bankacılığı hesabından 37.400,00 TL'nin çalındığını, Muradiye Asliye Hukuk Mahkemesinde 2017/198 E. sayısı ile açılan davada davalı bankanın kusurlu bulunduğunu ve kararın kesinleştiğini, davacının kredisini kapatabilmek için arkadaşlarından ve akrabalarından borç para aldığını, bankanın kusurundan dolayı psikolojik olarak yıprandığını ve manevi olarak zarar gördüğünü, hayatının oldukça zor hale geldiğini, davalı bankanın kusuru neticesinde davacının ve ailesinin hayatının çekilmez hale geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla davacının manevi zararı için 80.000,00 TL manevi tazminatın 01.08.2017 tarihinden itibaren işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı bankanın üzerine düşen güvenlik önlemlerini aldığını, davacının Android işletim sistemi kullandığını, bu nedenle zararlı yazılımları önleyici tedbirleri almasının gerektiğini, davacının kusurlu eylemleri nedeniyle davalının sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bir kişinin manevi tazminat isteminde bulunabilmesi için kişiye karşı doğrudan bir saldırının veya eylemin bulunması ve bu durumumun kişinin psikolojik durumu üzerinde etki doğurması gerektiği, usulsüz işlemle çekilen paraların aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olduğu, bu bağlamda haksız eylemin esasen davalı Bankaya karşı işlendiği, dava dışı şahıslar tarafından gerçekleştirilen haksız eylemin mağdurunun bizatihi davalı Banka olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi anlamında davacının doğrudan kişilik haklarına tecavüzün söz konusu olmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda (6098 sayılı Kanun) belirtilen manevi tazminat isteme koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının kusuru nedeni ile davacının hesabından para çekilmesinin davacının gerek kişilik haklarını gerek ekonomik refahını olumsuz yönde etkilediğini, tüm haksız fiillerde kusurlu olan tarafın zarara uğrattığı gerçek kişiye manevi tazminat ödemesi gerektiğinin kabul edildiğini, davacının parasına uzun bir süre kavuşamamasının ailevi ve sosyal yaşamını olumsuz yönde etkilediğini, davacının üzüntü içinde psikolojik çöküntüye girdiğini savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı bankada bulunan hesabından izni ve rızası dışında internet bankacılığı yolu ile 37.400,00 TL havale yapıldığı, anılan olay davacının maddi zararına sebebiyet vermiş ise de kişilik hakkının ihlali niteliğinde olmadığı, bu durumda mahkemece 6098 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasındaki manevi tazminatın koşullarının oluşmadığı, İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle kararın kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı banka nezdinde bulunan hesabından üçüncü kişilerce çekilen para nedeni ile davacının manevi tazminat isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan ödediği temyiz ilam harcı ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/9012, K. 2023/3129, T. 22.05.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-hukuk-dairesi-2021-9012-e-2023-3129-k-571ad910c8d2