Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/15010 E. 2011/8327 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Banaz Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2009 tarih ve 2007/244-2009/614 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin Denizli Seyahat otobüs firmasının Banaz İlçesi'nde yetkili acentesi olduğunu, bu firmaya yolcu bindirme hakkının müvekkiline ait olduğunu, davalının acentelik sözleşmesi olmamasına rağmen 10.11.2005 tarihinden itibaren bu firmaya ait otobüslere yolcu bindirmek suretiyle haksız rekabete yol açtığını, bu nedenle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 10.11.2005 ile 13.09.2007 tarihleri arasında Denizli Seyahat'ın acentesi olduğu, davalının ise 13.09.2007 tarihinde bu yetkiyi aldığı, davalının, davacıya karşı haksız rekabette bulunması nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, TTK'nun 58. maddesi uyarınca haksız rekabete maruz kalan kişilerin maddi ve manevi tazminat isteyebileceği, somut uyuşmazlığın niteliği dikkate alındığında ticari defterlerin incelenmesinin sonuca etkili olmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.500 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 114,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.