Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/787 E. 2026/5408 K. – Hizmet Nedeniyle

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/787
Karar No
2026/5408
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3031 E., 2021/1112 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/201 Esas, 2017/659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı yasanın 155/2 ve 52/2-4 maddeleri ve 53. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ve 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 23.05.2018 tarihli ve 2018/563 Esas, 2018/1524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvurusunun kabulüyle 5271 sayılı CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca hükmün kaldırılarak sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/2, 43/1 ,62/1, 50, , 52... maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/6953 esas, 2020/9364 Karar sayılı Kararı ile uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine uzlaşmanın sağlanamaması nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla tekrar hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 155/2, 43/1 ,62/1, 50, , 52... maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz talebi ; mahkemenin eksik ve yetersiz inceleme yaptığına , müvekkilinin üzerine atılı suçların maddi ve manevi unsurları oluşmadığına ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz talebi; sanığın eyleminin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu, sanığın bu suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığın üzerine atılı suçun 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/787, K. 2026/5408, T. 12.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-787-e-2026-5408-k-056c4c965468