Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/782 E. 2026/6245 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/782
Karar No
2026/6245
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/631 E., 2016/104 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama, düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın yetkilisi oldukları... Mermer ... A.Ş. ile katılan banka arasında sanık ...'ın da kefili olduğu genel kredi sözleşmesi ile bu sözleşme gereği tahsis edilen kredilerin teminatı olarak şirket ile katılan banka arasında ticari işletme rehin sözleşmesi düzenlendiği, kredi borcu ödenmeyince katılan banka tarafından icra takibine başlandığı, 09.10.2013 tarihinde yapılan haciz işlemi sırasında rehne konu taşınır mallardan 27 tanesinin iş yerinde mevcut olmadığı, bu suretle sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların rehin yükümlülüğüne aykırı davranarak rehne konu bir kısım taşınır malları alacaklıdan kaçırmak şeklindeki eylemlerinin sübûtu halinde, mülga 1447 sayılı Ticari İşletme Rehni Kanunu'nun 12. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen 1447 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 27.05.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ve sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 09.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/782, K. 2026/6245, T. 09.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-782-e-2026-6245-k-127cca853e8e