Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/532 E. 2026/6494 K. – Banka Veya Kredi

Konu: Banka Veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/532
Karar No
2026/6494
Karar Tarihi
Konu
Banka Veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/855 E., 2025/166 K. SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması SUÇ TARİHLERİ : 10.03.2023, 29.03.2023 İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gebze 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2025 tarihli ve 2023/855 Esas, 2025/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245/1, 43/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 2 kez ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 20 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 05.05.2025 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2025/26926 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2026 tarihli ve KYB-2026/446 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2026 tarihli ve KYB-2026/446 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğinden bahisle cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 29.05.2025 tarihli ek kararı ile anılan ek karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2025 tarihli ve 2025/313 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede, Sanığın mahkûmiyetine esas kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 245/1 maddesi gereğince iki kez tayin olunan 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 43 maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılarak 3 yıl 9 ay hapis ve 6 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 62/1 Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezası yerine 3 yıl 1 ay 20 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, Gebze 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2025 tarihli ve 2023/855 Esas, 2025/166 Karar sayılı tavzih niteliğindeki ek kararı ile sanığın bu ek karara yönelik itirazın kabulüne dair merci Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2025/313 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; sanık hakkında, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken, temel ceza olarak 5237 sayılı Kanun’un 245/1 maddesi gereğince iki kez tayin olunan 3 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 3 yıl 9 ay hapis ve 6 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 5 gün adli para cezası yerine, 3 yıl 1 ay 20 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gebze 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2025 tarihli ve 2023/855 Esas, 2025/166 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasının (1) numaralı bölümünün üçüncü paragrafı ile (2) numaralı bölümünün üçüncü paragrafında yer alan "3 yıl 1 ay 20 gün" ibaresinin çıkartılarak, yerine "3 yıl 1 ay 15 gün" ibaresinin eklenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/532, K. 2026/6494, T. 15.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-532-e-2026-6494-k-20ab0a4e54a1