Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5804 E. 2026/4003 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/5804
- Karar No
- 2026/4003
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1983 E., 2025/1264 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2023/487 Esas, 2025/136 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f-son, 158/3, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 625.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.09.2025 tarihli ve 2025/1983 Esas, 2025/1264 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri özetle, eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına, yüklenen suçla alakası olmayan sanıkların mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ile TCK'nin 158/3 ve 43/1 maddelerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanıklar hakkında TCK'nin 39. maddesi uyarınca iştirak hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine, 2. Sanık ...'in temyiz isteği özetle, yüklenen suçu işlemediğine, eksik araştırmayla karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, İlişkindir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı TCK'nin "Cezanın Belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ve sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.09.2025 tarihli ve 2025/1983 Esas, 2025/1264 Karar sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.04.2026 tarihinde karar verildi.