Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4085 E. 2024/13831 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/4085
- Karar No
- 2024/13831
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/25 E., 2024/227 K. SUÇ : 5809 Sayılı Kanun'a Aykırılık HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli ve 2013/346 Esas, 2013/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar mercinin ret kararı ile 16.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2020/370 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 24.12.2013 tarihinde işlediği 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ve bu kararın 27.09.2022 tarihinde kesinleşmesi üzerine inceleme konusu dosyaya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hükmün açıklanması için ihbarda bulunulduğu belirlenmiştir. 3. Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2022/963 Esas, 2013/646 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.02.2024 tarihli ve 2024/25 Esas, 2024/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına; değişen suç vasfına göre sanığın eyleminin temas ettiği 5809 Sayılı Yasaya Aykırılık suçuna ilişkin anılan Kanun'un 63/10 ve 56/4 maddelerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizi; düşme kararının hatalı olduğuna ve sanığın mahkûm olması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5809 sayılı Kanun'un 56/4 ve 63/10. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve -hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından kaynaklanan ve yukarıda detaylıca izah edilen durma süresi de gözetildiğinde- olağan zamanaşımının sanığın 29.04.2013 tarihli sorgusundan hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle düşme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.