Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/4658 E. 2024/9232 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2022/621 E., 2023/243 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2018/6631 Esas, 2022/12266 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun oluştuğuna, sehven vekalet ücreti verilmesinin yanlış olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Bozma sonrası seri muhakeme usulünün uygulanması için Mahkemece verilen 14.09.2022 tarihli durma kararının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 67 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hallerden olmadığı belirlenerek yapılan incelemede; 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün kurulduğu 15.01.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten sonra beraat hükmünün kurulduğu 10.04.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğu hâlde yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/243 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.