Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/4579 E. 2024/9466 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4579
- Karar No
- 2024/9466
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/441 E., 2023/253 K. SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile, 1.Sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, 2.Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanıklar müdafiinin temyiz isteği özetle; sanık ... hakkında eksik inceleme sonucunda delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkûmiyet kararı verildiğine, suça konu faturaların gerçek ticari ilişkiye dayandığına, hakkında beraat kararı verilen sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, 2.Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanık ...'ın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna ve beraat kararının bozulması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ... için 213 sayılı Kanun'un 367 inci maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi karşısında; sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 2.Ancak zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek yapılan incelemede: a. Sanıklar hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında; sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5728 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. b. Bozma öncesi yapılan yargılamada zamanaşımı süresini kesen son işlemin 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 20.01.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, inceleme konusu karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat ve mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.