Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41363 E. 2025/6240 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/41363
Karar No
2025/6240
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/579 E., 2020/128 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2017/349 Esas, 2018/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2019/579 Esas, 2020/128 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında; 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlediği sabit iken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğin ilişkindir. III. GEREKÇE 1)İlk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-2 maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-9 maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, 2) Dorşin Kuyumculuk isimli iş yerinde kuyumculuk faaliyeti yapan sanığın, kâr payı vereceğini ve daire alacağını vaat ederek katılandan altın ve nakit para aldığı, sonrasında iş yerini kapattığı ve kendisine ulaşılamadığı iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın, sanığın ismini ... olarak söylediğini beyan etmesi ve sanığın katılandan aldığı altın ve para miktarının yazılı olduğu kartvizitte adının ... olarak yazılmış olması, UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre sanığın ismini 01.08.2017 tarihinde ... olarak değiştirdiği, olay tarihinde isminin ... olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın baştan itibaren dolandırmak kastıyla hareket ettiği ve kendisini farklı isimle tanıtarak kâr payı vereceği ve ev alacağı vaadinde bulunarak katılandan altın ve para aldığı ve iade etmediği böylelikle dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu anlaşılmakla, atılı suçtan sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine hükmolunması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/41363, K. 2025/6240, T. 20.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-41363-e-2025-6240-k-60501635e5f5