Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36528 E. 2025/430 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/36528
- Karar No
- 2025/430
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/417 E., 2017/1057 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2016 tarihli ve 2015/18 Esas, 2016/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 10.05.2017 tarihli ve 2017/417 Esas, 2017/1057 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 166.650,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği;suçsuz olduğuna ve suçun sübut bulmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Gerekçeli karar başlığında "15.07.2013" şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, en son menfaatin elde edildiği tarih olan 25.07.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2.Sanık savunmaları, katılan ile tanık beyanı, banka hesap hereketleri, mail yazışmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3.Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 4.Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.