Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/32785 E. 2024/5798 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/200 E., 2016/137 K. SUÇLAR : Dolandırıcılık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2015/200 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgileri kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 268 inci madde delaletiyle 267 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; verilen cezaları kabul etmediğine, beraat kararı verilmesine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde sanık ... 'in temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek şikayetçi ...'ı evlenme vaadiyle kandırarak para aldıkları, sanığın kendisini ... olarak tanıttığı, bu şekilde mağdurun kimlik bilgilerini kullanarak hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanığın tevil yollu ikrarı, mağdurların beyanları, diğer sanık ...'in savunması, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçların sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür. B. Sanık Hakkında Başkasına Ait Kimlik Veya Kimlik Bilgilerini Kullanma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Hükümden sonra, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici beşinci maddenin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin seri muhakeme usûlü yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu, 14.07.2021 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddenin on birinci fıkrasına eklenen "Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz" şeklindeki hükmün, ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Karakoçan Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2015/200 Esas, 2016/317 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.