Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/29715 E. 2026/5308 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/16 E., 2016/67 K. SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, 5809 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğu, sanık ... müdafinin temyizinin ise vekalet ücretine yönelik olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Sanık ... hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde; 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan hükmedilen 820,00 TL adli para cezasına ilişkin hüküm kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafinin vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarihli ve 2011/5-137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, müdafi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı ve sanık hakkında aynı davada yargılandığı 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin düşme kararı verildiği anlaşılmakla; sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamış olup, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, vekalet ücreti ile sınırlı olarak incelenen hükmün, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2013 tarihli ve 2013/157 Esas, 2013/137 Karar sayılı ilamının 29.04.2013 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suçtan sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas olmayacağı ve adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek nitelikte başkaca bir hükümlülüğünün de bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.