Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/29629 E. 2026/5372 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında 27.02.2007 olması gereken suç tarihinin 08.03.2007 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, Suç tarihine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, buna göre somut olayda haksız menfaat miktarının 1.440,00 TL olup adli para cezasına esas alınacak gün sayısının 144 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapılması gerekir iken çek bedeli kadar belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini 1412 sayılı CMK'nin 326/son maddesi gereğince indirim yapılması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık vasisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Adli emanetin 2014/566 sırasında kayıtlı suça konu çekin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki 2.paragraftaki "suçta kullanıldığı anlaşıldığından TCK.nın 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ibaresinin "dosyada delil olarak saklanmasına" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2026 tarihinde karar verildi.