Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/29168 E. 2026/5129 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/235 E., 2016/11 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan şikâyetçi kurum adına vekili hüküm tarihinden sonra 25.01.2016 havale tarihli dilekçesiyle katılma talebinde bulunmuş ve bu durum 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesinin ilk cümlesinde yer alan "Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz." hükmüne aykırı ise de, şikâyetçi kurum vekilinin, duruşma saatinden önce mazeret dilekçesi göndermesi ve gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz etmesi nedeniyle, katılma iradesini gösterdiği dikkate alınarak, aynı maddenin ikinci cümlesi uyarınca şikâyetçi kurumun davaya katılmasına, vekilinin katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Sanığın, başkası adına tanzim edilmiş İETT ücretsiz taşıma kartını kullanıp ücret ödemeden toplu taşıma araçlarından faydalanmak suretiyle haksız menfaat elde ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığa yüklenen eylemin, sübutu hâlinde, 5237 sayılı TCK'nin 163/1 maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturacağı belirlenerek yapılan incelemede; Yargılama konusu karşılıksız yararlanma suçu için 5237 sayılı TCK’nin 163/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e hükmü gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı TCK’nin 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.01.2016 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle, katılan vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi gereği gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

06.05.2026 tarihinde karar verildi.