Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/28230 E. 2025/14478 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/61 E., 2015/229 K. SUÇ :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, uluslararası ticaret yapan katılan şirketin e-posta adreslerini ele geçirerek ticari ilişki içerisinde bulundukları...'daki firma tarafından 34.130 USD'nin sanık adına olan ... A.Ş hesabına gönderilmesini sağlayıp parayı çekmek suretiyle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada; İstanbul C.Başsavcılığının 10/11/2015 tarih, 2014/83360 soruşturma, 2015/42354 esas sayılı iddianamesi ile İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/241 Esas- 2017/284 Karar sayılı dosyasında görülen kamu davasının incelenmesinde sanık hakkında konusu ve suç tarihi aynı görülen eylem nedeniyle yargılama yapılıp sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22.Ceza Dairesi'nin 2019/1628 Esas- 2019/1324 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği anlaşılmakla, bu dosyanın getirilerek ilgili bilgi ve belgelerin Yargıtay denetimine uygun şekilde örneğinin dosyaya konulması ile aynı fiil nedeniyle aynı sanık için dava açıldığı kanaatine varıldığı takdirde 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesine göre kamu davasının reddine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; 1.5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.20 15... /140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte gözetilmemesi, 2. Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi hâlinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi, 3.Adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın gösterilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine muhalefet edilmesi, 4.Adli para cezasının belirlenmesinde elde edilen menfaat olan 34.130,00 USD paranın suç tarihinde 2.07 TL olan dolar kuru üzerinden TL ye çevrilerek belirlenen miktar ile bu miktarın iki katı adli para cezasının gün adli para cezasına çevrilmesi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5.Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamı görülmekle, suç tarihinin denetim süresi içerisinde olması nedeniyle karar kesinleştiğinde mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiğine ilişkin hususun gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.