Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/22634 E. 2024/54 K. – Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/340 E., 2019/186 K. ŞİKÂYETÇİ :... SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2012/5 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. karar verilmiştir. 2.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.09.2014 tarihli, 2013/25230 Esas ve 2014/15471 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdur ...'e yönelik teşebbüs aşamasında kalmış dolandırıcılık suçu kapsamında delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın mahkûmiyetine karar vermek gerekirken beraatine karar verildiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/303 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci maddesi delaletiyle 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin 6, 7 ve 8 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 13.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarınasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına; hükmedilmiştir. 4. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 2017/3515 Esas, 2018/5618 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2019 tarihli ve 2018/340 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci maddesi delaletiyle 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 13.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarınasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. 2.Sanık müdafiinin temyiz isteği ; sanığın suça teşebbüsünün bulunmadığına, teşebbüs hükmü kurulurken indirim oranı ile erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının da yerinde olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.Temyiz dışı sanıklar... ile ...'in haksız ekonomik çıkar sağlamak amacıyla suç örgütü kurdukları ve sanık ...'in temyiz dışı diğer sanıklar ile örgüte üye olmak suretiyle internet üzerinde ikinci el otomobil ilanlarından yola çıkarak, birden çok araç sahibini dolandırdığı, bu kapsamda da; şikâyetçi ...'e yönelik olarak iştirak halinde dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia olunmuştur. 2.Sanık hakkındaki eylemde; şikâyetçi ...’e ait... plaka sayılı aracı, dolandırıcılık yöntemiyle elde etmek için araç sahibiyle ilk bağlantıyı temyiz dışı.....in kurduğu ve kendisini ... olarak tanıttığı ve kimlik bilgilerinin temyize gelmeyen suç arkadaşı ... tarafından kullanılmasına izin verdiği, şikâyetçi ...'in yanında arkadaşı tanık ... ile birlikte ... köyüne geldiği ve kendisini ... olarak tanıtan temyiz dışı ...'in karşıladığı, aracın satışı konusunda anlaştıkları, ...'in araçta bulunan... adına çıkartılan vekâletname ile birlikte satış bedelini getireceğini söyleyerek şikâyetçinin yanından ayrıldığı ve sanık ... ile buluşarak aracı satmak amacıyla Dinar'a doğru yola çıktıkları, temyiz dışı diğer sanıkların teknik takiple izlenmeleri sebebiyle yakalandıkları, durumdan haberdar olan sanığın ise aracı geri getirerek şikâyetçiye teslim ettiği kabulü ile temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE 1.Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2019 tarihli ve 2018/340 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.