Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/13833 E. 2023/3009 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin kapsamına göre; 1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarihli ve 2012/226 Esas, 2012/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi, 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir 2. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarihli ve 2012/226 Esas, 2012/295 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.01.2016 tarihli ve 2014/13763 Esas, 2016/629 Karar sayılı kararı ile sanığın aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla kez haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak sanık hakkında eksik ceza tayin edildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) ve (son) bentleri, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanığın temyizi, aleyhine temyiz olmadığı halde bozma kararı verilerek ve zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza verildiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyizi, sanığa az ceza verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, temyiz dışı sanıklar ... ..., ..., ... ..., ... ... ve ...'a Tosya Ziraat Odasından çiftçi belgesi alıp Şekerbank T.A.Ş. Tosya şubesinden kredi kullanmalarını istediği ve hazırlanan belgeler ile kredilerin çekildiği, sanığın bu kredilerin bir kısmını adı geçen temyiz dışı sanıklardan aldığı, kredi borçlarının ödenmemesi üzerine yapılan araştırmada bankaya verilen çiftçi belgelerindeki bilgilerin Tosya Ziraat Odası'ndaki kayıtlar ile uyumlu olmadığının ortaya çıktığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmalarında; temyiz dışı sanıklar ..., ... ... ve ...'a krediler çektirdiğini ve paraların bir kısmını aldığını beyan etmiştir. 3. Kredi çekildiği sırada kullanılan çiftçi belgeleri, para yatırma dekontları, 07.12.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve tanık Y.S. nin beyanları dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1. Olay ve Olgular bölümünde belirtilen deliller, sanığın tevilli ikrarı, temyiz dışı sanıklar ... , ve ...'ın beyanları ile Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.01.2016 tarihli ve 2014/13763 Esas, 2016/629 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile bozma sebebi dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 inci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği ve adı geçen kişilerin sahte belgeler ile çektiği kredi sonrası suçtan elde edilen menfaatin 108.850,00 TL olduğu gözetilmeden, adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısı 1200 gün olarak belirlenip bu miktar üzerinden uygulama yapıldıktan sonra sonuç cezanın 20.000,00 TL olarak belirlenen haksız elde olunan yararın iki katına çıkartılması suretiyle, sanık hakkında eksik adli para cezası tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.