Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/3720 E. 2023/6150 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/212 E., 2015/379 K. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/212 Esas, 2015/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektrilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın hükmü süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın 16.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak herhangi bir gerekçeli temyiz dilekçesi vermemiş olduğu tespit edilmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Kolluk kuvvetleri tarafından yol uygulaması kapsamında yapılan üst aramasında sanığın üzerinden, kendi fotoğrafı bulunan ancak abisi ...'in kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş suça konu sahte sürücü belgesinin ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2. Suça konu sürücü belgesi üzerinde yapılan incelemeye ilişkin 26.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda; tamamen sahte olarak oluşturulduğunun ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. 3. Sanık aşamalarda suçunu ikrar etmiştir. 4. Mahkeme tarafından, suça konu sürücü belgesi duruşmaya getirilip, özellikleri tutanağa geçirilmek suretiyle aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir. 5. Mahkemece uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı ile aldatıcılık niteliği bulunan sahte sürücü belgesini kullandığı kabul edilen sanık hakkında, eylemine uyan resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, tekerrüre esas alınan ilamın hükümde gösterilmediği anlaşıldığından, sanığın ya da tekerrüre esas teşkil eden adli sicil kaydında yer alan ilamlar gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin tatbiki hususu ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, (Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinin) infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/212 Esas, 2015/379 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.