Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/291 E. 2023/1194 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHLERİ : 27.05.2015, 01.07.2015 KARAR VE EK KARAR SAYISI : 2013/146 E., 2015/95 K. SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, tehdit, mala zarar verme, kasten yaralama, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Sanık ...'nin 30.06.2015 tarihli temyiz talebi üzerine Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'nin mala zarar verme, kasten yaralama, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından 1.500,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine ilişkin hükümler kesin nitelikte olduğundan talebin reddine, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebi yönünden dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, söz konusu ek kararın sanığa 08.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ...'nin 01.07.2015 tarihli ek karara ilişkin de temyiz talebinin bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. Sanık ... hakkında tehdit suçuna, sanık ... hakkında mala zarar verme, kasten yaralama, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarına ilişkin olarak verilen ek kararlar ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen asıl karar yönünden; Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015, 01.07.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı ek kararları ile Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararının, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin ek karar ve kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi ve 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararı ile incelemeye konu; a. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, b. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; kasten yaralama suçundan iki kez 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...’in temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “kararın kesin nitelikte olmasından dolayı reddine”, 3. Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...’nin mala zarar verme, kasten yaralama, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarına ilişkin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “kararların kesin nitelikte olmasından dolayı reddine”, karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık ...'nin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm yönünden temyiz isteminin reddi, sanık ...'in tehdit suçundan mahkûmiyetine yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin 27.05.2015 tarihli ek kararın onanması ve sanık ...'nin resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün "dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde yapılan gözlemde, belgenin ön yüzünde ve fotoğraf üzerinde soğuk damga izinin bulunmadığı, bu hususun mahkemesince de duruşmada gözlemlendiği, yapılan sahteciliğin ilk bakışta kolaylıkla fark edildiğinin anlaşıldığı, suça konu belgenin mevcut haliyle aldatma niteliğinin bulunmadığı, bu hali ile suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi" görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'in temyiz isteği, cezasının temyize gönderilmesine, Sanık ...'nin temyiz isteği, verilen cezadan haberinin olmadığına, cezasının infazının durdurularak temyiz hakkının verilmesine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ...'in yanında şikâyetçi ... ve tanık ... ile birlikte daha önce kendisi tarafından işletilen mekana geldiği ve mekanın sahibi sanık ...'u çağırarak iş yerini devretmesi sebebiyle alacağı olan parayı istediği, aralarında tartışma çıktığı ve sanığın tartışma sırasında şikâyetçi sanık ...'a hitaben "bu mekanı kurşunlatacağım, yine sana çalıştırmayacağım" şeklinde sözlerle bağırmaya başladığı, sanığın bağırdığını duyan iş yeri çalışanları olan sanıklar ..., ... ve ...'nin katılan sanık ... ile şikâyetçi ...'a saldırdıkları ve her ikisini de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde hafif şekilde yaraladıkları, yine sanıkların iştirak halinde hareket ederek şikâyetçilerin birlikte geldikleri ve iş yerinin önünde bulunan ...'e ait araca vurmak sureti ile camlarının kırılmasına neden olarak zarar verdikleri, olayın jandarmaya bildirilmesi üzerine başlatılan soruşturmada sanık ...'nin resmi makamlara kardeşi Hüseyin Bozdi'ye ait nüfus cüzdanını vermek sureti ile kimliği hakkında yalan beyanda bulunduğu, ibraz ettiği nüfus cüzdanının üzerinde sanığa ait fotoğrafın bulunduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık ... savunmasında, söz konusu kimliğin kardeşine ait olduğunu, kardeşi ile ilgili resmi evrak işlerini halletmesi için kardeşi tarafından kendisine verildiğini, geri vermeyi unuttuğunu, kendi kimliğinin valizde olduğunu, daha sonra da emniyete götürüp gösterdiğini ve üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir. 3. Kriminal rapor ile, suça konu nüfus cüzdanının üzerinde bulunan fotoğrafın, daha önce bu bölümde bulunan fotoğrafın, belgenin laminesinin kesilerek alınmasından sonra mevcut fotoğrafın tahrifen yapıştırılmış olduğu, fotoğraf değişikliği suretiyle gerçekleştirilen sahtecilik işleminin ilk nazarda dikkati çekmeyeceği ve aldatma niteliğinin bulunduğu tespitinin yapıldığı görülmüştür. 4. Suça konu sahte nüfus cüzdanındaki kimlik bilgileri ile soruşturmaya esas tahkikat kapsamında tanzim olunan tutanakların sanık ... tarafından Hüseyin Bozdi adına imzalanmış olduğu anlaşılmıştır. 5. Mahkeme tarafından suça konu belge aslı getirtilerek incelenmiş ve sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. 6. Suça konu sahte nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE A. Sanık ...'in Tehdit ve Sanık ...'nin Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama, Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan Suçlarına Yönelik Temyiz Talepleri Yönünden Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararlarda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'nin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir. B. Sanık ...'nin Resmi Belgede Sahtecilik Suçuna Yönelik Temyiz Talebi Yönünden 1. Tebliğname yönünden Mahkemece duruşmada belgenin incelenmesinde, kriminal rapor ile suça konu belgenin aldatıcılık niteliği bulunduğunun belirlendiği anlaşılmakla ve 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. 2. Sanığın temyiz sebepleri yönünden a. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. b. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (A ve B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015, 01.07.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı ek kararlarında sanıklar ... ve ... tarafından ve Tefenni Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2013/146 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden 27.05.2015 tarihli ek kararın Tebliğname’ye uygun olarak, 01.07.2015 tarihli ek karar ile asıl kararın Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.