Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/1593 E. 2023/2349 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2010 tarihli ve 2009/770 Esas, 2010/542 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 08.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2013/712 Esas, 2014/137 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 09.11.2013 tarihinde işlediği, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve karar 15.05.2013 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Karaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2014 tarihli ve 2014/217 Esas, 2014/581 Karar sayılı kararı ile Karaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2010 tarihli ve 2009/770 Esas, 2010/542 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2014 tarihli ve 2014/217 Esas, 2014/581 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.10.2018 tarihli ve 2017/558 Esas, 2018/8047 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çıkartılan duruşma gününün bildirilmesine ilişkin 02.05.2014 tarihli tebliğ kağıdı incelendiğinde, sanığın adreste bulunmaması sebebiyle tebligat evrakının mahalle muhtarına bırakıldığı, 2 nolu haber kağıdının da muhatabın kapısına yapıştırıldığı, durumdan komşusu bulunmadığından haberdar edilmediği belirtilmiş ise de, Tebligat Yasası'nın 21/1 maddesindeki, "adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir" şeklindeki düzenleme gereği maddede belirtilen kişilerden hiçbirine haber verilmemiş olması sebebiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle sanık için yeniden tebligat çıkartılması gerektiği gözetilmeden, sanığın gıyabında yargılama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması suretiyle karar verilmesi, yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine Karaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2018/591 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık tarafından sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini, suç konusu belgenin aldatıcılık niteliği bulunmadığını, mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın 70 EC 029 plakalı aracının araç trafik belgesindeki 26.03.2009 tarihli resmi muayene kaydına ait hologramın sahte olduğu anlaşılmıştır. 2. 28.10.2009 tarihli ekspertiz raporuna göre, suça konu motorlu araç trafik belgesinin orijinal ancak 1.muayene bölümünde bulunan soğuk mühür izinin ve yapışık bulunan hologramının sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir. 3. Sanık suçu inkara yönelik savunmada bulunmuştur. 4. Mahkemece, suça konu belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu kabul edilerek subüt bulan suçtan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.07.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 09.11.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir. 2. Suça konu araç ruhsatının sahteleştirildiğinin bilirkişi raporu ve sanığın savunması ile sabit olması nedenleriyle sanığın mahkûmiyetine yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2018/591 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.